Orman Haftası Şiirler ve özlü sözler

Cuma, 27 Ağustos 2010 15:11 Yazar Mehmet Siraceddin TURĞUT

ĞAÇ DİYOR Kİ

Ben küçücük bir ağacı

Yurdumun bir bahçesinde

Topraklar tüterken gölgem         Dallar da çiçeklensin de.

Her şeyimle yararlıyım,

İnsanoğluna dünyada,

Çiçeğim, yaprağım, gölgem

İri dallı zerdalimle.

Kuşlar mutlu şarkısını

Hep dalımda söylerler,

Şen arılar vızır vızır,

Kokuma koşup gelirler.

Sakın sakın dalımızı,

Çocuklar çekip kırmayın.

Çakınızla gövdemizde

Derin yaralar açmayın.

Halim YAĞCIOĞLU ORMAN

Sen insansın, o ağaçtır,

Suya, ışığa, sevgiye

Bir insan kadar muhtaçtır;

Ağaçların şehri orman.

Onu ne yak, ne sök, ne kır.

Bir dal kopardığın zaman.

Gizli bir sesle hıçkır..

Her orman yurda bir ordu

Ormanı iyi koru..

Hüseyin KALABA
AĞAÇ SEVGÎSÎ
Kucak açarsın herkese

Bu dost, şu düşman demeden

İyilik yaparsın herkese

Bir karşılık beklemeden.

Güzel yurdumun süsüsün

Bulutlara dal uzatan

Kuru, yeşil örtüsüsün

Gölge veren, dal uzatan,

Ne kadar çok çeşidin var

Elma, armut, meşe, kavak

Tatsız geçer sensiz bahar

Sensiz toprak olur kurak.

M. Necati ÖNGAY

ORMAN
Kestane, gürgen, palamut

Altı yaprak, üstü bulut.

Gel burda sen, derdi unut.

Orman ne iyi, ne iyi,

Aman ne iyi, ne iyi !

Dallar kol kola görünür,

Yaprak yaprağa sürünür,

Kışın karlara bürünür

Orman ne güzel, ne güzel,

Aman ne güzel, ne güzel !

Ormanda kuşlar, böcekler,

Yavru ceylanlar emekler,

Açar yedi renk çiçekler,

Orman ne büyük, ne büyük,

Aman ne büyük, ne büyük !

Çamın, yaprağı dökülmez,

Gürgenin kolu bükülmez,

Ağaç dibinden sökülmez.

Orman ne canlı, ne canlı,

Aman ne canlı, ne canlı !

İzin vermeyiz kırmana,

Dayanamayız vurmana,

Baltayı sokma ormana,

Orman ne mutlu, ne mutlu,

Aman ne mutlu, ne mutlu !

Git, git sona varamazsın,

Kuşak olsan saramazsın,

Dalını koparamazsın,

Orman ne sonsuz, ne sonsuz,

Aman ne sonsuz, ne sonsuz !

İlhami Bekir TEZ ORMAN
Gölgesi serindir, havası taze,

Yeşil yaprakları zümrüt yelpaze.

Yazın ortasında istersen bahar.

Bir gün ormanda kal aksama kadar.

Tertemiz bir hava dolar içine.

Her yer ne hoş kokar: çiçek, reçine. Cıvıldaşır türlü kuşlar bir yanda

Buz gibi kaynaklar var ormanda.

Ağaçlar uğuldar, estikçe rüzgar. Gönlümüze hayat verir ormanlar… Ormandır dağlara zümrüt bir örtü, Ormandır kırların en güzel süsü!…

Orman güzellik ve zenginlik demek, Ormanları sevmek, korumak gerek. Ormansız memleket çöldür, çoraktır,

Orman bulutlara yeşil konaktır.

Bulutlar burada gelir oturur,

Burada boşanır sağanaklı yağmur…

Ormandır sulara söyleyen ninni, Ormandır, sulara öz anne gibi. Gölgelikte doğup büyür dereler,

Yazın suyu, orman korur ve besler…

Ormanlar yapraktan bir engin deniz, Burada yıkanır hava tertemiz.

Orman sağlık, hayat dolu bir kaynak, Herkese bir ödev onu korumak…

Zeki TUNABOYLU

İĞDE  AĞACI
Atatürk, ağaçsız yurt topraklarından

üzüntü duyardı. Aşağıda onun ağacı

nasıl sevdiğini belirten bir yazı okuya caksınız.

Atatürk tabiatı ve ağacı çok severdi. Ankara’daki Orman Çiftliğini boz topraktan ormanlık haline soktu. Ağaçların dikilişini, tutuşunu, büyüyüşünü adım adım kollardı. Akköprü tarafından Çiftlik’e giden yolun etrafındaki boş topraklar meyvelik olmuştu. Bir gün bu meyvelikten geçerken birdenbire şoförüne :

— Dur dedi.

Arabadan inerek orada bulunanlara :

— Burada bir iğde ağacı vardı, ne oldu? diye sordu. Kimse iğde ağacını bilmiyordu. Atatürk’ün biraz önceki neşesi kalmamıştı. Çünkü Çiftlik’in ilk çorak günlerinin yeşilliği sökülüp atılmıştı. Yol

boyunca hep iğde ağacını aradı.

— İğde, yaşlanmış ve çelimsiz bir ağaçtı. Fakat yaşıyordu. Baharda güzel kokular veriyordu, diye sızlandı.

Atatürk, İstanbul’daki büyük ağaçtan gördükçe :

— Bunlar da güzel ama, ben yapraklarının ve dallarının her yıl ne kadar büyüdüğünü gördüğüm ağaçlarımı seviyorum, derdi.

Vatanı yeşil ve bayındır görmek için çok çalıştı. Yalova’yı, Florya’yı o değerlendirmişti. Bursa’yı bir kaplıca şehri yapmak için uğraşıp durmuştu. Planlı Ankara onun fikri idi.

Çankaya’daki bahçesini yapan memur şu fıkrayı anlatmıştı.

Bahçeyi dolaşıyorduk. Çok ihtiyar ve geniş bir ağaç Atatürk’ün geçe ceği yolu kapıyordu. Ağacın bir yanı havuz, bir yanı dik bir yokuştu. Atatürk ağaca yaslanarak güçlükle karşı tarafa geçti. Atıldım,

—      Emrederseniz hemen keseyim, efendim, dedim.

Yüzüme baktı:

—      Sen hayatında böyle bir ağaç yetiştirdin mi ki keseceksin? dedi.

Falih Rıfkı ATAY (Babamız Atatürk)

GÜZEL SÖZLER

·       Ormansız yurt vatan değildir.

·       Ormanlar ulusal servettir.

·       Orman yurdun hem süsü, hem gücüdür.

·       Yaş kesen baş keser.

·        Bakarsan bağ olur, bakmazsan dağ olur.